***
می تونم بچه شم!می تونم بچه گی کنم!
می تونم هر وقت کم آوردم بندازم گردن تو و بگم:
تو مجبورم کردی! اما نکردی!حقت بود و نکردی! حقم بود و نکردی!
بعد ازیک ترم  دوریت -خر که نیستم- نمیذاری زیاد تو بغلت بمونم
تا مبادا بغضت واسه یه لحظه حتی،از خاطرم ببره مثلا حرمتی رو که بینمونه....
خودمو می زنم به اون راه!
تو ماشین که می شینم کنار مامان از این ور،که می شینی کنار مامان از اون ور،دستتو میندازی دور گردنش.دستت تا شونه ی من میرسه.یواش یواش شروع می کنی به ضربه زدن رو شونه م؛مرتب نفسای عمیق می کشم تا ریتم نامرتب انگشتاتو بیشتر حس کنم.
می دزدم این ریتمو....می ذارم توی کیف دستیم ومی برم با خودم بیمارستان.....همه چیز مثل برق گذشت
بودنت،مهرت،دلدادگی ات...

..
..
  منطقی بودنم رو، کینه ای بودنم رو، صبر تو ناملایمات رو، حالت چشمام موقع عصبانیت رو،علاقه به سرعت تو رانندگی رو، گوش دادن به صدای انریکو رو،آرامش صدام رو.......و........
می بینی خواهرجون!؟ همه رو از تو دارم
.
.
.

.
پ ن۱ : ن ن ن ن ن ن ن ن نرو.............

پ ن۲ : امروزخواهرم رفت دانشگاه تهران

پ ن۳ :ن ن ن ن ن ن ن ن نرو.............

نوشته شده در سه شنبه 1387/11/15ساعت 14 توسط سيمين| |